عضویت در سایت

درخواست گزارش کار

ارسال گزارشکار برای ما

   
پیام مدیر سایت
دوستان
آخرین مطالب
دوستان و همکاران
پشتیبانی
 

تبلیغات:

فروشگاه صنایع شیمیایی شیمیران

 

کافور یک ماده ی چسب ناک  سفید؛ یا جامد شفاف معطر و یک ترپنویید با فرمول شیمیایی C10H16O است. کافور از چوب درخت همیشه سبز  Camphor laurel و در بعضی دیگر از درختان خانواده ی Laurel و بویژه در درخت  بدست می آید. این ماده می تواند به طور مصنوعی از روغن ترپانتین تولید شود. کافور به علت دارا بودن بوی خوش کاربرد فراوانی دارد و از آن به عنوان عنصری در غذا( بویژه در هند) ، مایع حنوط کننده، در جشن های مذهبی و برای اهداف پژشکی و دارویی استفاده می شود.

موارد استفاده:

کافور به عنوان نرم کننده برای نیترو سلولوز ، دافع حشرات ، ماده ی آنتی باکتریال ( ضد میکروب) ، در حنوط کردن و آتش بازی مورد استفاده قرار می گیرد. کافور جامد بخاری آزاد می کند که بر روی فلزات یک پوشش ضد زنگ ایجاد می کند و آنها را از زنگ زدن محافظت می نماید.کریستالهای کافور برای محافظت از کلکسیون های حشرات در مقابل آسیب ناشی از دیگر حشرات کوچک به کار می رود. کافور در پژشکی نیز کاربرد فراوانی دارد. کافور به آسانی از طریق پوست جذب بدن می شود و مانند منتول احساس خنکی مختصری ایجاد می کند و به عنوان ماده ی بی حس کننده و ضد میکروب ضعیف عمل می کند. ژل های ضد خارش و ژل های خنک کننده موجودند که کافور عنصر فعال آنها به حساب می آید. کافور در مقادیر کم برای بیماریهای جزئی قلب و خستگی می توتند مفید باشد.

در قرن 18 میلادی کافور توسط Auenbrugger  در درمان مانیا ( جنون) استفاده شد.

این تصور وجود داشت که مارها و سایر خزندگان به علت بوی شدیدکافور از آن دوری می کنند و همچنین این عقیده وجود دارد که کافور برای حشرات سمی است. به همین علت گاهی اوقات کافور به عنوان دفع کننده ی حشرات استفاده می شود. کافور به طور کسترده در آیین مذهبی هندو ها مورد استفاده قرار می گیرد .

کافور در برخی ماسک روشن کننده (صاف کننده) که برای پو ست استفاده می شوند، موجود است.

اخیرا" نانو لوله های کربنی" در فرایند رسوبدهی شیمیایی در فاز بخار با استفاده از کافور تولید شده اند.

 کافور در پخت و پز و آشپزی: 

 در زمان حاضر در آسیا،کافور به عنوان طمع دهنده به شیرینی ها به کار میرود. در اروپا در قرون وسطی و قبل از ان کافور به طور گسترده به عنوان جزئی از شیرینی کاربرد داشت. اما هم اکنون بیشتر برای اهداف پژَکی مورد استفاده قرار می گیرد. کافور در پخت و پز غذا و بویژه انواع دسر در هند به کار برده می شود. ( Pachha Karpooram  اصطلاح هندی کافوریست که در غذا استفاده می شود. این اصطلاح لفظا" به معنای کافور سبز است اما Pachha  به معنای خام نیز می تواند باشد.) کافور خوراکی با مارک "Edible Camphor"  در عطاری های هند یافت می شود.

سم شناسی:

بعد از دريافت مقدار كمي كافور، تشنج به همراه افسردگي، آسيب كليه ها، انقباض قلب و اغماي بعد از تشنج اتفاق مي افتد. اثرات سمّي كافور بعد از مصرف 2 گرم ظاهر مي شود و مقدار كشنده آن در بزرگسالان 4 گرم و در كودكان 1 گرم است.
اثرات سمي كافور شامل: ناراحتي معده، ايجاد گاز معده، قولنج، تهوع و استفراغ، اسهال، اضطراب، هيجان، هذيان گويي، تشنجات صرع مانند و انقباض قلب است. سپس باعث افسردگي سيستم عصبي مركزي و در نتيجه باعث اغماء و به ندرت مرگ مي شود. آنوريا( قطع دفع ادرار) رخ مي دهد. تنفس فرد بوي كافور مي دهد. خوردن کافور باعث احساس سرما و لرزيدن بدن و نيز تاري چشم مي شود.
اندام هايي که کافور روي آنها اثر مي گذارد شامل چشم ها، پوست، کليه ها، دستگاه تنفسي و سيستم عصبي مرکزي است. البته تمامي اين اثرات و علائم زماني است که بطور مستقيم ماده ي کافور را بخوريم يا بوي آن را استنشاق کنيم يا با پوست تماس پيدا کند. نه اينکه شايد مقداري کافور در غذا ريخته شده باشد. کافور روي سيستم گوارشي و سيستم عصبي مرکزي اثرات نامطلوبي دارد و باعث مسموميت سلول هاي کبدي مي شود.

مصرف کم کافور باعث احساس گرمي در معده مي شود. مقادير زياد کافور باعث تهوع، اسهال و استفراغ مي شود. همچنين باعث سرگيجه، آشفتگي ذهني و توهم مي شود. اگر اين علائم ادامه پيدا کند و تشديد شود باعث افسردگي، بيهوشي و حتي مرگ در اثر نارسايي تنفسي مي شود.
گزارش هايي از مسموميت و مرگ افراد با کافور وجود دارد، بخصوص کساني که داروهاي حاوي کافور را بدون تجويز پزشک مصرف کرده اند.
مصرف يا تماس طولاني مدت با کافور باعث مسموميت مزمن مي شود که به علت خاصيت سمي و تأثير زياد آن بر بدن است. البته بايد بگويم در مورد تأثير کافور بر روي سيستم توليد مثل انسان و نيز اثرات سرطان زايي اين ماده هيچ مطلبي ثابت نشده است.

در سال 1980 میلادی، FDA (اداره غذا و داروی ایالات متحده محدوده ای برای مصرف کافور تعیین کرد و تمامی محصولات با عنوانهای روغن کافور دار، روغن کافور، لینیمان کافور( محلول روغنی مالیدنی – مرهم) و لینیمان کافور دار را ممنوع کرد، به جز روغن ضروری کافور سفید که مقدار خیلی کمی کافور داشت.

به دلیل وجود در مان های جایگزین از کاربرد های پژکی کافور نیز توسط FDA جلوگیری شد.

واکنش ها:

واکنش های عمده ی کافور عبارتند از:

1.     برماسیون

۲.    اکسیداسیون با نیتریک اسید

۳.    تبدیل به ایزو نیترو کمفر

 


 


نویسنده : میلاد اکبری
تاریخ : 88/01/26
 

رادیو آنلاین شیمی

نسخه موبایل کیمیاگری

کاریابی رایگان شیمی

   
موضوعات سایت
نویسندگان
آرشیو مطالب
آمار بازدید